گارد در جوجیتسو برزیلی؛ چرا سپر نیست و اهرم است

گارد عجیب‌ترین چیز جوجیتسوئه.

توی هر ورزش دیگه‌ای، اگه پشتت روی زمین باشه یعنی باختی. کشتی که هیچ، توی خیلی از رشته‌ها همون‌جا کارت تمومه. ولی توی جوجیتسو، این یه موقعیت کاملاً فعاله که می‌تونی ازش حمله کنی.

همین باعث می‌شه مبتدیا اولش گیج بشن. توی همه چیز در مورد جوجیتسو برزیلی کلیات رشته رو گفتم؛ اینجا فقط درباره گارد حرف می‌زنیم.

گارد یعنی چی

ساده‌ترین تعریف: گارد یعنی وقتی تو زیر یا روبه‌روی حریفی و با پاهات فاصله رو کنترل می‌کنی.

توجه کن به کلمه «کنترل». نه دفاع، نه مقاومت. کنترل.

پاهات اینجا نقش دست رو دارن. جلوش رو می‌گیرن که نزدیک نشه، هلش می‌دن، می‌کشنش، زاویه‌شو خراب می‌کنن. اگه بخوام یه معادل بدم، گارد یه سپر نیست، یه اهرمه.

بزرگ‌ترین سوءتفاهم

ببین قضیه اینه: تقریباً همه مبتدیا فکر می‌کنن گارد یعنی دفاع.

می‌رن زیر، پاهاشونو دور کمر حریف قفل می‌کنن، و... منتظر می‌مونن. منتظر چی؟ معلوم نیست. انگار قراره یه اتفاقی بیفته.

و چیزی که واقعاً می‌افته اینه که حریف با آرامش گاردشون رو باز می‌کنه و رد می‌شه.

گارد یه موقعیت تهاجمیه. از توی گارد می‌شه سوییپ زد، سابمیشن گرفت، بلند شد، زاویه عوض کرد. کسی که فقط منتظر می‌مونه، در واقع گارد نداره؛ فقط زیر یه نفر خوابیده.

اینو جدی بگیر: اگه توی گارد هیچ کاری نمی‌کنی، داری وقت حریفتو می‌خری تا رد شه.

انواع گارد؛ خیلی کوتاه

ده‌ها نوع گارد وجود داره و هر کدوم یه دنیاست. ولی سه تا اصلی که اسمشون رو زیاد می‌شنوی:

• گارد بسته: پاها دور کمر حریف قفل. کنترل بالا، ولی حرکت کم.

• گارد باز: پاها آزادن و روی بدن حریف فشار می‌ذارن. پویاتره، ولی نگه داشتنش سخت‌تره.

• گارد نیمه: یکی از پاهای حریف بین پاهای توئه. حالت میانی، و توی مبارزه واقعی خیلی زیاد پیش میاد.

بقیه انواع (عنکبوتی، دولاسو، باترفلای و…) نسخه‌های تخصصی‌ترن که بعداً میان.

مبتدی باید کدوم رو یاد بگیره

راستش این سوالو زیاد می‌پرسن و جوابم اونی نیست که انتظار دارن.

هیچ‌کدوم.

اولین چیزی که مبتدی باید یاد بگیره، نوع گارد نیست. اینه که گاردشو حفظ کنه. یعنی وقتی حریف داره تلاش می‌کنه رد شه، بتونه دوباره پاهاشو بین خودش و اون بذاره.

این مهارت پایه‌ست و اسم خاصی هم نداره. ولی بدون این، هر گاردی که یاد بگیری ظرف سی ثانیه از دستت می‌ره.

وقتی این جا افتاد، تازه بحث انتخاب نوع گارد معنی پیدا می‌کنه. مفاهیم بنیادین جوجیتسو برزیلی و ۶ نکته برای مبتدیان رو هم ببین.

اشتباه فنی که کمتر بهش اشاره می‌شه

خیلیا توی گارد فقط دست و پاشون کار می‌کنه و لگنشون بی‌حرکته.

در حالی که تقریباً هر حرکت مهمی توی گارد، از لگن شروع می‌شه. چرخش، زاویه‌گیری، سوییپ. اگه لگنت روی زمین چسبیده و بی‌حرکته، عملاً داری با نصف ابزارت بازی می‌کنی.

همون تمرین‌های ساده جابه‌جایی روی زمین که جلسه اول بهت یاد می‌دن و مسخره به‌نظر می‌رسن، دقیقاً برای همینن.

گارد توی دفاع شخصی

اینجا باید صادق باشم، چون خیلیا این بحثو ساده‌سازی می‌کنن.

بله، جوجیتسو به دفاع شخصی کمک می‌کنه و گارد هم بخشی از اونه. اگه زمین خوردی و کسی روته، بلد بودن گارد فرق بین کنترل داشتن و بی‌دفاع بودنه.

ولی گارد توی خیابون با گارد توی باشگاه یکی نیست. زمین سخته، آسفالت یا سنگه، و مهم‌تر از اون، ممکنه نفر دومی هم باشه که تو نمی‌بینیش. توی دفاع شخصی در برابر چند مهاجم مفصل نوشتم چرا موندن روی زمین اونجا خطرناکه.

پس گارد توی خیابون ابزار خروجه، نه جای موندن. هدفت اینه که فضا بسازی و بلند شی، نه اینکه سابمیشن بگیری.

جمع‌بندی

خلاصه گارد سپر نیست، ابزار کنترله. اگه توش منتظر بمونی، فقط داری به حریف وقت می‌دی. و قبل از اینکه دنبال یاد گرفتن گارد عنکبوتی و بقیه باشی، اول یاد بگیر گارد ساده‌تو حفظ کنی. بقیه‌ش بعداً میاد. برای شروع اصولی، آموزش خصوصی ورزش‌های رزمی رو ببین.