تکنیک بیهوشی در دفاع شخصی

قبل از اینکه مختصر راجب یکی از تکنیک های کاربردی بیهوش کردن حریف و یا مهاجم صحبت کنم یه نقل قول از هلیو گریسی بزرگ بگم.

تکنیک بیهوشی تنها یکی از ده‌ها مهارت در سیستم دفاع شخصی است و باید پس از یادگیری اصول پایه، در جای درست خودش به کار گرفته شود.

 
"برای خفگی، هیچ آدم سرسختی وجود ندارد" - هلیو گریسی

یه کم مختصر راجبش بگم بعدش ویدئویی انجامش رو ببینید فقط قبلش این رو بگم که در دوره انلاین دفاع شخصی آموزش دفاع شخصی مفصل راجبش توضیح دادم و آموزش دادم. و تاکید کردیم در مزنل در حد بیهوش کردن به هیچ عنوان انجامش ندهید.

نحوه انجام تکنیک بیهوشی یا آر ان سی

تمرین ‌کننده بازوی خود را کاملاً دور گردن حریف می‌چرخاند و عضله دوسر بازویی خودش را می‌گیرد. بازویی که تمرین‌کننده عضله دوسر بازویی را گرفت، اکنون پشت سرش را میگیرد و چوک را در جای خود محکم می‌کند. باید مراقب بود که آرنج بازوی خفگی در راستای برجستگی حنجره باشد که به آن «سیب آدم» نیز می‌گویند. این کار بازوی خفگی را در موقعیت بهینه برای خفگی بدون ایجاد درد یا آسیب به نای حریف قرار می دهد.

عملکرد تکنیک بیهوشی

مثلث کاروتید برتر شامل شریان کاروتید مشترک و شاخه های آن، اجسام کاروتید، ورید ژوگولار داخلی، عصب حنجره فوقانی، عصب واگ و شاخه های آن و تنه سمپاتیک گردنی است. شریان کاروتید مشترک جریان خون را به مغز منتقل می کند چند ثانیه به درستی مسدود بشود در عرض چند ثانیه باعث بیهوشی می شود. هنگامی که نگه دارنده آزاد شد، فرد باید در عرض 10-20 ثانیه به هوش بیاید. اگر این نگه داشتن برای مدت طولانی نگه داشته شود، می تواند باعث آسیب جبران ناپذیر از جمله مرگ شود.
این تکنیک برای هر دانش آموزی  برای تسلط بر رقابت و دفاع شخصی ضروری است.

همانطور که هلیو گریسی بزرگ گفت: "برای خفگی هیچ آدم سرسختی وجود ندارد".

جمع بندی

تکنیک بیهوشی چوک برهنه عقب یا همون RNC (rear naked choke) به عنوان محبوب ترین چوک جیو جیتسو در نظر گرفته می شود. این محبوبیت به خانواده گریسی نسبت داده می شود که مسئول رایج کردن این تکنیک در مبارزات آزاد بودند.

ویدیوی بیهوش کردن افراد توسط احسان دیبازر بدون کوچکترین آسیب به حریف را می توانید ببینید

در دموی دوره آنلاین آموزش دفاع شخصی به صورت رایگان و حرفه ای نحوه بیهوش کردن حریف آموزش داده شده است

خطاهای رایجی که این تکنیک را خطرناک می‌کنند

در سال‌های تمرین و تدریس، چند اشتباه را بارها دیده‌ام که همگی از یک جا می‌آیند: ندانستن اینکه مرز ایمنی کجاست.

فشار روی نای به‌جای شریان‌ها. اگر آرنج در راستای درست قرار نگیرد، فشار روی نای می‌افتد. این نه‌تنها تکنیک را بی‌اثر می‌کند، بلکه دردناک و واقعا خطرناک است. تفاوت میان یک چوک درست و یک فشار خطرناک روی گلو، چند سانتی‌متر است.

ادامه دادن پس از بیهوشی. بزرگ‌ترین خطر این تکنیک نه خود اجرای آن، که ندانستن زمان رها کردن است. لحظه‌ای که بدن حریف شل می‌شود یعنی کار تمام است. هر ثانیه بیشتر، ریسک آسیب دائمی را بالا می‌برد.

دیر تپ زدن. رایج‌ترین علت بیهوش شدن در تمرین، ایگو است. کسی که فکر می‌کند می‌تواند تحمل کند و تپ نمی‌زند، خودش را به خطر می‌اندازد بدون اینکه چیزی به دست بیاورد. در تمرین، تپ زدن نشانه ضعف نیست؛ نشانه بلد بودن است.

تمرین بدون نظارت. این را با تاکید می‌گویم چون بارها دیده‌ام: هرگز در خانه و بدون مربی این تکنیک را تا مرحله بیهوشی تمرین نکنید. نه با دوست، نه برای امتحان، نه از روی کنجکاوی.

اگر کسی در تمرین بیهوش شد چه باید کرد؟

فشار را بلافاصله رها کنید و فرد را به پهلو بخوابانید. در حالت طبیعی ظرف ده تا بیست ثانیه به هوش می‌آید. تا زمانی که کاملا هوشیار نشده، او را حرکت ندهید و بلندش نکنید.

پس از به هوش آمدن، فرد ممکن است چند لحظه گیج باشد؛ این طبیعی است. اما اگر به هوش نیامد، تشنج کرد، یا پس از به هوش آمدن سردرد شدید، استفراغ یا اختلال در تکلم داشت، باید فورا به اورژانس اطلاع داده شود. همچنین فردی که بیهوش شده، باید تا پایان آن جلسه از تمرین کنار گذاشته شود.

کجا نباید از این تکنیک استفاده کرد

یک نکته که کمتر گفته می‌شود: دانستن یک تکنیک به معنای مجاز بودن استفاده از آن نیست. بیهوش کردن یک نفر، از نظر حقوقی اقدامی جدی محسوب می‌شود و تنها زمانی قابل دفاع است که تهدید واقعی و جدی وجود داشته باشد و راه دیگری در دسترس نباشد.

در بیشتر درگیری‌های روزمره، پاسخ درست اصلا درگیر شدن نیست. تشخیص اینکه چه زمانی باید عقب کشید، چه زمانی گفت‌وگو جواب می‌دهد و چه زمانی واقعا باید از تمام توان استفاده کرد، بخشی از چیزی است که من آن را هوش رزمی می‌نامم. تکنیک بدون این لایه، فقط یک ابزار خطرناک است.

جایگاه این تکنیک در مسیر یادگیری

چوک برهنه عقب یکی از پایه‌ای‌ترین تکنیک‌های جوجیتسو برزیلی است، اما در مسیر آموزش، نقطه شروع نیست. پیش از آن باید کنترل پوزیشن، حفظ تعادل و رسیدن به پشت حریف را یاد بگیرید؛ چون چوکی که نتوانید به موقعیتش برسید، ارزش عملی ندارد.

در سیستم جوجیتسو گریسی این ترتیب به‌دقت رعایت می‌شود و همین باعث می‌شود یادگیری هم ایمن‌تر و هم موثرتر باشد. مسیر کامل را در آموزش دفاع شخصی توضیح داده‌ام و برای تمرین زیر نظر مستقیم هم آموزش خصوصی در دسترس است.