آیا انجام ورزش رزمی خطرناک است؟

مانند هر ورزش دیگری هنرهای رزمی نیز خطر آسیب دیدگی را دارد. اما سوال اساسی این است که ورزش های رزمی تا چه میزان می تواند خطرناک باشد؟ به طور کلی میزان خطر و آسیب به نوع ورزش رزمی ای است که انجام می دهید. برای مثال ورزش بدمینتون در مقایسه با موی تای قطعا آسیب کمتری را متوجه ورزشکار می کند.
می توانیم عمیق تر به این موضوع بپردازیم و بررسی کنیم که ورزش های رزمی تا چه میزان برای گروه های مختلف مردم می تواند خطرناک باشد.

آیا ورزش های رزمی خطر دارد؟

همانطور که در بالا ذکر شد هنرهای رزمی یا آموزش دفاع شخصی مانند هر ورزش و سرگرمی دیگری خطرات خاص خود را دارد.
با این حال در میزان آسیب رسان بودن ورزش های رزمی چندین عامل دخیل است:

1. آیا ورزش رزمی شامل مشت می شود؟
2. آیا ورزش رزمی انتخابی شما شامل ضربات پا می شود؟
3. آیا از ضربات لگد در تمرینات استفاده می شود؟
4. آیا در تمرینات از سلاح استفاده می کنید
5. ایا هدف از تمرینات حذف حریف است؟

علاوه بر موارد بالا عوامل زیر نیز در میزان آسیب دیدگی در ورزش های رزمی نیز موثر است:

1. حرفه ای بودن مربی
2. استاندارد سالن بدنسازی، تشک و تجهیزات
3. میزان سرعتِ تمرینات
4. قدرت در تمرینات
5. آیا تمرکز بر یادگیری است یا حذف حریف و برنده شدن

به خاطر داشته باشید در ورزش های رزمی چیزی به نام ورزش رزمی ایمن یا ایمن تر وجود ندارد. همه هنرهای رزمی دارای خطرات خاص خود هستند. ممکن است به خاطر نوع رشته انتخابی و ضربات آسیب ها با هم متفاوت باشند.
به عنوان مثال، هنگام تمرین جیو جیتسو برزیلی شانس شما برای ناک اوت شدن با مشت در مقایسه با بوکس بسیار کمتر است.
از سوی دیگر، هنگام بوکس، شانس شکستن انگشت شما در مقایسه با جیو جیتسو برزیلی کمتر است.

چگونه از آسیب دیدن هنگام انجام هنرهای رزمی جلوگیری کنیم؟

به تجربه من، مهم‌ترین عامل کاهش آسیب انتخاب مربی و محیط تمرین است، نه نوع رشته. مربی خوب شدت تمرین را متناسب با توان شما تنظیم می‌کند و اجازه نمی‌دهد فرم اشتباه تثبیت شود. مسیر اصولی یادگیری را در آموزش دفاع شخصی توضیح داده‌ام.

با رعایت این چند قانون ساده می توانید از خطرآسیب دیدگی هنگام تمرین هنرهای رزمی در امان باشید.
اول: از همه هنگام مبارزه ی تمرینی، آهسته تمرین کنید. شما برای یادگیری تمرین می کنید، نه رقابت. تمرینات خود را آهسته پیش ببرید و تکنیک ها را به درستی انجام دهید. به جای تلاش برای شکست دادن حریف خود به هر قیمتی، هنگام تمرین روی کار و یادگیری خود تمرکز کنید.

دوم: از حداقل قدرت مورد نیاز استفاده کنید. این قانون بیشتر در هنرهای رزمی مانند جیو جیتسو برزیلی که مبتنی بر تکنیک است مربوط می شود. بنابراین سعی کنید از حداقل قدرت ممکن استفاده کنید و بیشتر روی اجرای تکنیک ها به درستی تمرکز کنید.

سوم: اگر اجرای تکنیکی را یاد نگرفتید از مربی خود سوال کنید. سوال کردن بسیار ساده تر از شکستن دست یا پای حریف تمرینیتان است. شما در حال تمرین و یادگیری هستید و مربی شما آنجاست تا آموزش دهد. اگر نمی‌دانید تکنیک‌ها را چگونه اجرا کنید از مربی سؤال بپرسید.

ایمن ترین راه برای تمرین هنرهای رزمی چیست؟

بخشی از ایمنی هم ذهنی است: دانستن اینکه کجا باید متوقف شد، کجا نباید ایگو وارد تمرین شود و چه زمانی باید عقب کشید. این همان چیزی است که من هوش رزمی می‌نامم. نتیجه این رویکرد را در تجربه هنرجویان می‌توانید در نتایج آموزش دفاع شخصی ببینید.

امن ترین راه برای تمرین هنرهای رزمی این است که خودتان تمرین کنید و خودتان حریف خودتان باشید. بنابراین، به دلیل اشتباه حریف تمرینی خود دچار آسیب دیدگی نمی شوید.
در تمرین بسیاری از ورزش های رزمی نیازی به حریف تمرینی ندارید. به عنوان مثال، کاراته کارها اغلب به تنهایی تمرین می کنند، بدون اینکه نیاز به برخورد با حریف باشند.
کاراته را می توان با کیسه های بوکس نیز یاد گرفت، درست مانند بوکس، MMA یا موی تای. وقتی در مقابل کیسه بوکس قرار می گیرید خطر آسیب بسیار کمتر است. اگر آموزش با قد و وزن متناسب باشد شما باشد خطر آسیب دیدگی کمتر میشود.
البته باید گفت برای شرکت در مسابقات حتما باید با حریف تمرینی ورزش کنید و به تنهایی تمرین کردن راهکار قطعی و همیشگی برای جلوگیری از آسیب در ورزش های رزمی نیست. همچنین مربی شما موظف است در هنگام تمرین حریف شما را فردی قرار دهد که از لحاظ تکنیک، هم سطح شما باشد.

آیا ورزش های رزمی برای کودکان خطرناک است؟

یادگیری هنرهای رزمی برای کودکان محبوب است. به دلایل مختلفی کودکان مایل به تمرین هنرهای رزمی هستند که اصولا مهمترین دلیل آن درخواست والدین است.
با این حال، درست مانند بزرگسالان، کودکان نیز در معرض خطر آسیب هستند. آنها ممکن است به خوبی درک نکنند که در هنگام تمرین در صورت درست وارد نکردن ضربه چه آسیبی می‌توانند به بچه‌های دیگر وارد کنند.
درست است که ورزش های رزمی می تواند خطرات و آسیب هایی جدی به کودکان وارد کند به طوری باعث دلزدگی کودک از ادامه یادگیری ورزش رزمی شود اما تشخیص اینکه آیا یادگیری ورزش های رزمی ارزش خطر کردن را دارد یا خیر به عهده شماست.
تصور دستیابی به کمربندهای رنگارنگ اجازه کنار گذاشتن ورزش های رزمی را حتی در صورت خطرناک بودن نمی دهد.

آیا ورزش های رزمی برای سالمندان خطرناک است؟

علاوه بر جوانان هنرهای رزمی در بین افراد مسن نیز رایج و محبوب است که البته برای آنها خطراتی را به همراه دارد.
زمانی که ورزش های رزمی به درستی اموزش داده شوند، می توانند راهی برای سرگرم کردن و شادابی افراد مسن باشد. نکته منفی در این مورد خطر آسیب دیدن فرد است.
با وجود اینکه می توان به طرقی از بروز آسیب جلوگیری کرد، اما همچنان این خطر صدمه دیدن وجود دارد و به خصوص که با افزایش سن مدت بهبودی طول می کشد.
البته سن عاملی نیست که تعیین کند شما خیلی پیر هستید یا خیر. همه چیز به توانایی های بدنی شما بستگی دارد و اینکه آیا بدن شما می تواند فشار ورزش های رزمی را تحمل کند یا خیر.

در نتیجه
مانند هر ورزش دیگری هنرهای رزمی در کنار مزایا دارای خطراتی نیز هست. هیچ ورزش و حتی فعالیتی از خطر در امان نیست. برای مثال زمانی که از بیرون به خانه وارد میشوید ممکن است گاز نشت کرده باشد و دچار مسمومیت شوید.
یا اگر برای دویدن بیرون می روید، می توان گفت ورزشی بی خطر را انتخاب کرده اید اما ممکن است در همین فعالت بیخطر پای شما رگ به رگ شود.
تعیین اینکه آیا ریسک خطر ارزش سود را دارد یا خیر به عهده شماست. باید گفت هنرهای رزمی قطعا ارزش ریسک کردن را دارد!